NE HALE GELDİK

Toplum olarak ne hale geldik biz?
Merhamet duygumuzu yitirdik, benciliz!
Sessiz, masum hayvanlara bunu yapanlar,
İnsanlara neler yaparlar düşünebilir misiniz?

Garibe, ezilmişe acımıyoruz,
Düşene hemen bir tekme atıyoruz.
Bilmem farkında mısınız ama,
Toplum olarak dibe batıyoruz.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

SORGULAMIYORUZ

Güzel ülkemde çoğaldı uzman ve hoca!
Bir de ağzı laf yapıyorsa her gün medyada.
Konuşuyorlar maşallah her konuda!
Canım halkım sorgulamıyor,
İnanıyor hemen onlara.

Geldik yirmibirinci yüzyıla,
Düşümeden inanıyoruz her anlatılana.
Söylenenler yanlış çıkınca,
Hemen sorumluluğu atarız anlatana.

Oysa elimizin altında doğru da yanlış da,
Çözüm sadece birkaç tuşa basmakta.
Ben hangisi doğru bilemem diyorlar,
Keşke insanlar Allah’ın verdiği aklı biraz kullansa!

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

TEK GERÇEK

Seninle ilk tanıştığımdan beri,
İsmin kurduğum her cümlede.
Kör kütük aşıksın diyorlar,
Bilmem nasıl geldim bu hale.

Deniz gözlerini her gördüğümde,
Kaybolup gidiyorum enginlerinde.
Serseri bir tekne gibi savruluyorum,
Bilmem nerdeyim, son durağım nerde.

Gerçek mi rüya mı bilemedim,
Kendime bir türlü gelmedim.
Tek gerçek var şu an hayatımda,
Sen benim sevdiğimsin.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

GÖNÜL PINARI

Ne telefonlarıma çıkıyorsun,
Ne haber gönderiyorsun.
Senin için çarpan bu kalbi,
İnan hiç düşünmüyorsun.

Ne ümidvar sözcükler duymak,
Ne de büyük bir tevazu.
Senden tek isteğim,
Gönül pınarından bir yudum su.

Kalbimdeki çorak toprağı canlandırmak için,
Hayat ağacının bir dalından tutabilmek için,
Hayalinle de olsa yastığa başımı koyabilmek için,
Gönül pınarından bir yudum su vermelisin.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

KENDİNİ BİLMEZLER

Çoğalıyor etrafta kendini bilmezler,
Bulunduğu yeri hak etmeyenler.
Kendilerini dev aynasında görüp,
Zavallı konumuna düşenler.

Biliyorum sanıyorlar her konuyu,
Konuşuyorlar orda burda yanlış doğru.
Herkes gülüyor da arkalarından,
Onlar sanıyorlar gittiğim yol doğru.

Yok kimsenin yanında zerre kadar değeriniz,
Sizi mutlu eden etrafınızdaki köleleriniz!
İsminiz önündeki ünvanlar olmasa,
Şu fani hayatta kocaman bir hiçsiniz.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

KARAR VER

Ya yanımda kal benimle ol,
Ya da bana ket vurma.
Gidecek çok yolum,
Ulaşacak çok hedefim var.

Yalnız kalınca başaramam,
Hevesim kırılır sanma.
Dönüp bakmam arkama,
Zorluklar beni kamçılar.

Susuyorsam edebimden,
Korkuyorum sanma.
Sana da yandaşlarına da,
Verecek çok cevabım var.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

GEL

Gün geceye dönmeden,
Gözlerim nemlenmeden,
Sevdaya yüreğim küsmeden gel,
Beni aşksız bırakma.

Hayallerim solmadan,
Dert üstüne dert koymadan,
Hayatım harap olmadan gel,
Beni sensiz bırakma.

Baharım kış olmadan,
Saçlarım aklarla dolmadan,
Bu dünyadan ayrılmadan gel,
Gülcemalinden mahrum bırakma.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

DAYI

Torpilin ülkemdeki diğer ismi,
Herkesin ulaşmaya çalıştığı kişi.
Sen yıllarca uğraşırsın ama,
O bir telefonla çözer bütün işi!

İşe sokma, işi hızlandırma, ihale,
Hepsi bakar dayıların bir sözüne.
İnsanlar bu durumu görür,
Önce kızarlar ama,
Koşarlar onlara işleri düşünce.

Hep vardırlar da hayatın içinde,
Söz etmez onlardan kimse.
Herkes hakkıyla elde etmiştir!
Ne dayısı canım aman sende!

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

MEKTUP

Özlem yüreğimi paramparça etmişken,
Vuslat hasretiyle yanıp kavrulurken,
Posta kutumda bir mektup gördüm,
Bir ümit koşup aldım hemen.

Okudum tümünü bir nefeste,
Kah ağladım kah güldüm yeri geldiğinde.
Hele yazdığın o son cümle,
Beni bende aldı gördüğümde.

Geliyorum diyorsun ayın on beşinde,
Bileti aldım bineceğim gece on ikide,
Bekle beni 6 numaralı peronda AŞTİ’de,
Öpücük kondurmuşsun sonuna bir de!

Bundan büyük müjde mi olur!
Seven gönül yerinde nasıl durur!
Seni beklerken geçen her an,
Hafta olur, ay olur, yıl olur.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın

DÖRT MEVSİM

Ne şarkılar güzel eskisi kadar,
Ne de ben eski benim.
Şakaklarıma karlar düştü,
Ümidin hüzne dönüştüğü yerdeyim.

Ömrümün hazanındayım,
Güvendiğim yapraklar bir bir düşüyor.
Kışa hazırlıksız yakalanmamalıyım,
Yaşayabileceklerim beni ürkütüyor.

Ne bahara ne yaza özlemim var,
Yaşandı ve bitti artık.
Sadece sevgiye ihtiyacım var,
Ömür bitti tükendi artık.

Ecir Uğur Küçüksille

Şiir kategorisine gönderildi | Yorum yapın