SEN BENİ HİÇ TANIMAMIŞSIN

SEN BENİ HİÇ TANIMAMIŞSIN

Önce, yüz çevirdin bana,
Kafanda kurduğun oyunlarınla.
Sonra, atıp tuttun hep hakkımda.
Susup boyun eğecek mi sandın ?
Sen beni hiç tanımamışsın.

Hep evet diyorlar etrafındakiler sana,
Alışmışsın hep haklı olmaya !
Çok konuşup boş konuşup,
Sorun yaratarak bana.
Gelip biat eder mi sandın ?
Sen beni hiç tanımamışsın.

Etrafında birkaç dalkavuk,
Sen susuyorsun,
Onlar konuşuyor abuk sabuk.
Sanıyorsun işin içinden sıyrılıyorum çabuk.
Safım ama aptal değilim, yanılıyorsun.
Sen beni hiç tanımamışsın.

Oturduğun koltuğa güveniyorsun,
O koltuktan kimler gelip geçti düşünmüyorsun.
Koltuğuna saygı gösterenlere inanıyorsun.
Beni de onlardan mı görüyorsun ?
Sen beni hiç tanımamışsın.

Sanır mısın beni yıldıracaksın ?
Sanır mısın korkutup kaçıracaksın?
Sanır mısın hep konuşarak susturacaksın ?
Sen beni hiç tanımamışsın.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.