Yer etmiştin, gönül köşkümün baş köşesinde, Sakınırdım seni esen rüzgardan bile, Ne istedin bilemedim, sevgimden öte, Oysa yeterdik birbirimize.
Günlerdir uyku girmiyor gözüme, Kayboluyorum düşünceler dehlizinde, Cevap bulamıyorum, bu nankör terk edişe, Her neyi dert ettiysen, yeterdik birbirimize.
“Yüzü kızarmak” deyimi vardır, bilmem hatırlar mısınız? Hatta kanunlarda da “Yüz kızartıcı suç” ibaresi vardır. Artık, hem bu deyimin kullanılmasına hem de bu ibarenin kanunlarda olmasına gerek yok sanırım! Çünkü, şu yaşadığımız dönemde, ne insanların yüzü kızarıyor ne de neler neler yapılıyor da sonuçta bu ibare etkin kullanılıyor!
Fiyatları görünce nutkum tutuldu, Kalbimin atışı bankadan duyuldu. Kredi var Kredi var diyor mesajlar, Çek harca diyor içimin sesi.
Zamlara maaş dayanmaz, Kredisiz yaşanmaz, Bankayla oyun olmaz.
İnsanlar çıldırıyor zamlardan çıldırıyor, Her gün cüzdanıma bir borçlu dadanıyor. Borçlarımı ödeyeceğim bir gün, doğru. Bekleyin sıranızı gelir belki yıl sonu!