ÜSKÜDAR SAHİLİ

Sen gelmeden rüzgarınla kokun gelir hep,
Üsküdar sahilinde beklerken seni.
Dalgalar çırpınır kıyıyı döver hep,
Martılar adeta müjdeler gelişini.

Elimde kırmızı bir gül, gözlerim yolda,
Kalbim yerinden hazır çıkmaya.
Uzaktan görünce seni endamınla,
Tebessüm beliriverir dudaklarımda.

Ben deli aşık, sen nazlı dilber,
Özlemin de vuslatın da ayrı güzel.
Eller ne derse desin,
Seni sevmek inan bir ömre bedel.

Ecir Uğur Küçüksille

TAHAMMÜLÜM KALMADI

Ne ilk ne de son hançer bu sırtımdaki,
Her birinin acısı kalbimde hala.
Ölünceye kadar unutamam ki!
Hep güvenmiştim haince saplayanlara.

Çok yardım görmedim çocukluğumda,
Her gün duam oldu yardım edebilmek insanlara.
Hayır demekten kaçtım, görev edindim,
Yardım ettim elimden geldiğince onlara.

Karşılık beklemedim kimseden,
Bir selam, bir de hal hatır sormaktan başka.
Ama yoruldum artık üzülmekten,
Tahammülüm kalmadı kullanılıp atılmaya!

Bilmem kaç günüm kaldı şu kısa ömürde,
İstemem süslü sözler, sahte gülüşler de!
Ben yerine getirdim görevimi yeterince,
Menfaati olmayanlar çalsın kapımı sadece!

Ecir Uğur Küçüksille

ELBET

Alıp eline kılıcı sağa sola savuranlar,
Ne haktan ne de hukuktan anlamayanlar,
Bulunduğu yerin ağırlığını kaldıramayanlar,
Gün gelip yaptıklarınızla yüzleşeceksiniz elbet.

Güce güvenip koşulsuz biat isteyenler,
En ufak çıkan sese esip gürleyenler,
Hiç düşmeyecekmiş gibi kırıp dökenler,
Gün gelip yaptıklarınızla yüzleşeceksiniz elbet.

Dünya malına tamah edip şımaranlar,
Hep ben diye diye üstten bakanlar,
Bir selam ile gönüllere dokunmayanlar,
Gün gelip yaptıklarınızla yüzleşeceksiniz elbet.

Elbet var dara düşeni de bir dinleyen,
Elbet var zamanını bekleyen,
Elbet var sabrı selamete erdiren,
Gün gelip ağlayanlar gülecek elbet.

Ecir Uğur Küçüksille

YANLIŞA YANLIŞ DEYİNCE

Yanlışa yanlış deyince,
Düşman belliyorlar seni.
Yoluna taşlar döşüyorlar,
Kesmek istiyorlar sesini.

Yalan, dedikodu, iftira,
Hayatını döndürürler zindana.
Sen başını dik tuttukça,
Birkaç kişi kalır sadece arkanda!

Kırılırsın yüzüne gülenlere,
Kırılırsın sırtından hançerleyenlere,
Güvenin kalmaz kimselere,
Ve karar verirsin,
Doğru bildiğin yolda YALNIZ YÜRÜMEYE.

Ecir Uğur Küçüksille

TANIMAK İNSANLARI

Tanımak istiyorsan insanları,
Ya parayı ver ya da makamı.
Sonra oturup seyreyle,
Alırsın en doğru cevabı.

Çoğu raydan çıkar tanıyamazsın,
Dersin iyi ki bulaşmamışım!
Kimi insandır insan anlarsın,
Bir ömür yanından ayırmazsın.

Ecir Uğur Küçüksille

BEN BÖYLEYİM

Yok kimseden bir beklentim,
Her zaman doğru bildiğimi söylerim.
Sizi memnun etmek değil görevim,
Ben buyum, değişmeyez benim fikrim.

Beni sevmeyin, “Hiçbir şey beğenmez.” deyin,
Yüzüme gülün, arkamdan söylenin!
Yüzüm ak, boynum dik her zaman,
Doğrular yanlışla sıvanmaz, bunu bilin.

Bir garip başım var şu dünyada,
Onu da kula eğmemek tek hedefim.
Siz güvenin paranıza, makamınıza,
Ben böyle geldim, böyle gideceğim.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

DOYMUYORLAR

Ne ar kaldı ne hayâ ,
Ne de yüzü kızarıp eğilen bir kafa.
Yapan yaptığıyla gurur duyuyor!
Başı dimdik geziyor etrafta!

Bir de varsa işin içinde para,
Ya da bankada yüklü bir zula.
Çevresi dolup taşıyor,
Diyorlar, oluruz hep yanında!

Güç sarhoşu oluyor yapanlar,
Bakıyor ne yapsa kopuyor alkışlar!
Daha fazla yoldan çıkıyor,
Doymuyor, doymuyor, doymuyorlar!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

BİR SÖZ

Öyle bir çağdayız ki, işini bilen değil, kendini pazarlayan; emek veren değil, çok konuşan değer görüyor.
Liyakat susuyor, reklam konuşuyor!

Ecir Uğur Küçüksille 

ZAMANIN PEŞİNDE

Eskiden zaman çabuk geçiyor denirdi,
Şimdi su gibi akıp gidiyor adeta!
Yıl, hafta, gün, saat hepsi anlamını yitirdi,
Anı yaşıyoruz sadece, atıyoruz öncesini tozlu raflara!

Zaman koşuyor, biz yetişmeye çalışıyoruz,
Hep nefes nefese, hep yetişememe korkusu!
Bir saniye önce ne oldu hemen unutuyoruz,
Oysa her yaşanan etki ediyor ruha ömür boyu!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Gelecek Yakında Gelecek :)