En son hastaneye gittiğimi hatırlıyorum,
Gözlerimi açtım kimse yoktu!
Garibime gitti,
Oysa mutlaka bekleyen olurdu yanımda.
Neyse dedim, sanırım acil bir şeyler çıktı,
Ciddi bir durum yok ev de yakın,
Yürürüm altı üstü yarım saat yol sonunda.
Yolda aklımı da kurcalamıyor değildi doğrusu,
Eve vardım, kapı açık birçok ayakkabı kapı önünde,
Ne bir karşılayan var ne de bekleyen!
İçeri girdim derin bir sessizlik ve hüzün havası var,
Bir kaç da ağlayan gördüm sağda solda!
Ben geldim dedim, kimse ses vermedi,
Sesimi yükselttim yine çıt yok kimseden!
Oturma odasına geçtim,
Baktım benim hakkımda konuşuyorlar!
Birkaç kişi iyiliğimden sohbet ediyor,
Birkaç kişi de sessizce gıybet ediyor arkamdan!
Buradayım dedim, alınıyorum söylediklerinizden.
Kimse cevap vermiyordu bana,
Niye duymuyorlardı söylediklerimi onlara?
Neyse herkes ayaklandı, evden çıktılar,
Takip edeyim dedim bunları,
Anlayayım bütün olanları.
Camiye vardık, yolun sonunda!
Hep tanıdıklar vardı,
Tanıyordum neredeyse hepsini,
Üstüne benim hakkımda konuşuyorlardı!
Merak ettim, kimindi musalla taşındaki tabut?
Namaz kılındı, hoca helallik istedi.
İsmimi söyledi, işte o zaman anladım gerçeği,
Ölen bendim!
Topluca bir “helal olsun” sesi yükseldi,
Ama, yüzlerinden belliydi bazılarının,
İçinden gelerek söylemedikleri!
Kimisine çok iyilik yapmıştım oysa!
Buraya kadarmış dedim kendi kendime.
Ecir dedim, hoşgeldin sonsuzluğa!
Her şey, herkes yalanmış şimdi anladın mı?
Kaldın şimdi günahınla sevabınla bir başına!

Ecir Uğur Küçüksille

Hayat bir satranç tahtası gibidir. Üzerinde yüzlerce oyun oynanır. Bu oyunda tarafını seçmeli ve hangi taş olacağına karar vermelisin. Şah da olabilirsin piyon da! Eğer güçlü ve dik duruş sergileyemezsen, senin yerine kararlar verilmesini ve hayatın boyunca piyon olmayı kabul etmişsin demektir!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Ne çok koştum peşinden,
Aracılar yolladım gizliden,
Haberin olsun istedim sevdiğimden,
Gözüme yaş oldun, gönlüme yar olmadın sen.

Dönüp bakmadın bile geçerken,
Sokağın başında bir umutla beklerken,
Boynu bükük kalakaldım ben,
Gözüme yaş oldun, gönlüme yar olmadın sen.

Ne olurdu bir kez dinlesen,
Sonra yine hayır desen.
Bu can bu bedendeyken,
Ne gözümde yaş bitecek ne de gönlümde sen.

Ecir Uğur Küçüksille

Ben hiç bırakmadım seni sevmeyi,
Sen unutup gitsen de beni.
Kahkahalarla boğdum yüreğimdeki sensizliği,
Kimselere diyemedim çektiklerimi.

Herkes beni sanıyor bahtiyar,
Kalbime girip baksalar tarumar.
Dışarda yüzümde güller açar da,
Kapayı kapatınca dinmez gözümden yaşlar.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bakma masum yüzlere,
Arkasında neler saklı, bir bilsen korkarsın.
İnanma tatlı sözlere,
Sonunda ne oluyor, bir görsen korkarsın.

Bulamazsın bu devirde içi dışı bir,
Bu dediklerinin ömrü kelebekler gibidir!
Kimse kondurmaz kendine de,
Herkes aynı trende, indiği durak değişir!

Ecir Uğur Küçüksille

Hayat gailesi işte koşturmaca,
Hiç zamanın yok değil mi?
Günler geceleri kovalıyor,
Gözün kimseyi görmüyor değil mi?

Kendine bile zaman ayıramıyorsun,
Sevdiklerine nasıl ayıracaksın değil mi?
Devir değişti herkes bencilleşti,
Kimse bir şey beklememeli değil mi?

Çok çabuk geliyor vakit,
Sen de ilgi bekleyeceksin değil mi?
O zaman bu günleri hatırlayıp,
Susup konuşmayacaksın değil mi?

Hayır, yaşlılık çenene vuracak!
Yalnızlığın karanlığı seni de boğacak,
Gözün kapıdan hiç ayrılmayacak,
Sevdiklerinin de zamanı olmayacak,
Unutulup gideceksin, biliyorsun değil mi?

Ecir Uğur Küçüksille

Gözlerim mi yanılttı, ben mi benzettim,
Usulca yaklaştım, emin olmak istedim.
Sendin, yıllardır bir gün diye beklediğim,
Uğruna gönül kapımı kilitlediğim.

Özlem duyduğum gençliğimdin,
Bir elveda bile demeden gitmiştin.
Tepetaklak olmuştu bütün duygularım,
Akmamıştı suları yüreğimdeki aşk nehrinin.

Şimdi üç beş adım uzağımdaydın,
Kalmamıştı sabrı içimde kalan soruların.
Merhaba dedim, afalladın,
Kıpkırmızı oldu yanakların.

Ardı ardına sordum sorularımı,
Hepsini cevapsız bıraktın.
Sanki hiç tanımıyormuş gibi,
Arkanı dönüp yürüdün ve kaçtın.

Orada bıraktım bütün umutlarımı,
Kelimeler kifayetsiz anlatmaya duygularımı!
Çok acı oldu ama anladım,
Bir hercai için koca ömrü harcadığımı.

Ecir Uğur Küçüksille

Merdivenleri çıkarken güç sarhoşluğu yaşamamalı ve açık olan kapıları kapatmamalısın. Önemli olan merdivenleri çıkmak değil, çıktığın merdivenlerden inerken hala kaç kapının açık olduğudur.

Ecir Uğur Küçüksille

Ben hiç bırakmadım sevmeyi,
Kimi zaman bir insanı,
Kimi zaman bir kuşu, kediyi, köpeği,
Kimi zaman da bir çiçeği.
Her gece onu düşünerek uyudum,
Ve her sabah,
Onu görmek ümidiyle açtım gözlerimi.
Bu aslında hayata bağlayan beni.,
Sevebilmek hayatımdaki her şeyi,
Karşılık beklemeden olduğu gibi…

Ecir Uğur Küçüksille

Bir köşeye çekilsen de sessizce,
Karışmasan da etliye sütlüye,
Yapsan da işini ehilce,
Sorarlar bir gün, hayırdır ne oluyor diye!

Afallarsın etrafına bakınırsın,
Anlamsızca kendini sorgularsın,
İçinden sorana saydırırsın,
Sağda solda cevap aranırsın.

Anlarsın bir dümene çomak sokmuşsun,
İşleyen düzenin içini oymuşsun!
Düşmanlar içinde kaybolmuş,
İstenmeyen adam olmuşsun.

Anlatırsın derdini kimse dinlemez,
Karışmaz, başını ağrıtmak istemez!
Donkişot musun sen der?
Başın huzura ermez!

Ecir Uğur Küçüksille