EĞiTİM SİSTEMi

Yıllardır alarm veriyordu eğitim sisteminin içinde olduğu durum. Yapılan birçok uygulama ve kabul sorunların büyüdüğünü adeta bağırıyordu.

  • Öğrenci merkezli eğitim adı altında öğretmenin değersizleştirilmesi!
  • Okulların bir eğitim öğretim yuvasından çok çocukların yerlerinin belli olduğu ve avutuldukları bir yer olarak görülmesi!
  • Eğitim fakültelerinin önemsizleştirilmesi ve öğretmenliğin sadece pedagojik formasyona indirgenmesi! – Hepimizin çocuklarının aslında çok zeki olduğu ama çalışmadıkları düşüncesi!
  • Çocukların aileler tarafından her istediklerinin yapılması ve her şeye sahip olan çocukların doyumsuz olmaları!
  • Ahlaksızlık ve terbiyesizliğin hak olarak görülmesi!

Belki bunlar gibi sayılabilecek onlarca durum daha iki gün içinde yaşadığımız olayların habercisiydi. Şimdi çözümler bulunup uygulanmaya başlansa bile sonuçlarının görülmesi onlarca yıl alacak!

En acısı da şu. Deprem, sel, şehit benzeri olaylarda da olduğu gibi birkaç gün gündemimizde kalacak ve bir çözüm üretilmeden unutup gideceğiz!

Ne zamanda kadar, tekrar aynı olay veya daha kötüsü olana kadar!

Ecir Uğur Küçüksille

ZENGİNİM

Zenginim dedim bu dünyada,
Dediler nerede mal, mülk, para?
Yanlış biliyorlardı zenginliği ama!
Kimseye muhtaç değilim,
Kendi işimi kendim yapıyorum, dedim onlara!

Ecir Uğur Küçüksille

ANLAYACAKSIN ELBET

Bir gün sen de anlayacaksın elbet beni,
O zaman yanında olmayacağım.
Bulutların arkasından sana bakıp,
Yine ben üzülüp yine ben ağlayacağım.

Belki göremeyeceksin gözlerimi,
Belki duyamayacaksın sözlerimi.
Ama kalbinde hüzünlü bir ırmak olacağım,
Çağlayıp sızlatacağım derinden kalbini.

Keşke deyip düşüneceksin maziyi,
Arayacaksın başını okşayacak şefkatli eli.
İlerde anlarsın dediğim,
Sana hikaye gelen ebeveynliği.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

SLOGAN

Üretmek yok, tam yol tüketime devam,
Üretene de yok zaten zerre ihtimam.
Bu devirde slogan belli,
Düzene uyum sağla, hep de tamam,
Reklamını iyi yap, sansınlar seni adam!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

HIÇKIRA HIÇKIRA AĞLAMAK İSTİYORUM

Hep böyle mi olacak diyorum,
Hep saklayarak mı yaşayacağım bu duyguyu?
Ne zaman ağır bir hasta duysam yatağa düşmüş,
Koşarak gidiyorum yanına.
Hep metanetli oluyorum,
Başlıyorum teselli vermeye yakınlarına.
Alın yazısı diyorum, vade diyorum,
Sayılı nefes diyorum,
Elden bir şey gelmez diyorum…
Sonra hak vaki olunca,
Ecel deyip kabulleniyorum…
Cenazeyi tabutta görünce değişiyor her şey bende!
Sanki kalbimden bir yağmur bulutu kopuyor,
Gözlerimin üstüne oturuyor,
Başlıyor amansızca yükünü boşaltmaya…
O boşaltıyor ama ben tutuyorum kendimi,
Yüreğimin derinliklerine akıtıyorum göz yaşlarımı.
Ayıp diyorum, utanıyorum!
Oysa hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum…

Ecir Uğur Küçüksille

BİR SÖZ

Evlat bu dünyadaki en büyük sınavlarından biridir. İyiliği de seni etkiler kötülüğü de, hastalığı da seni etkiler sağlığı da! Bu kadar hayatına yön verir de bir türlü bunu ona anlatamazsın! 

Ecir Uğur Küçüksille 

SONSUZLUĞA YOLCULUK

En son hastaneye gittiğimi hatırlıyorum,
Gözlerimi açtım kimse yoktu!
Garibime gitti,
Oysa mutlaka bekleyen olurdu yanımda.
Neyse dedim, sanırım acil bir şeyler çıktı,
Ciddi bir durum yok ev de yakın,
Yürürüm altı üstü yarım saat yol sonunda.
Yolda aklımı da kurcalamıyor değildi doğrusu,
Eve vardım, kapı açık birçok ayakkabı kapı önünde,
Ne bir karşılayan var ne de bekleyen!
İçeri girdim derin bir sessizlik ve hüzün havası var,
Bir kaç da ağlayan gördüm sağda solda!
Ben geldim dedim, kimse ses vermedi,
Sesimi yükselttim yine çıt yok kimseden!
Oturma odasına geçtim,
Baktım benim hakkımda konuşuyorlar!
Birkaç kişi iyiliğimden sohbet ediyor,
Birkaç kişi de sessizce gıybet ediyor arkamdan!
Buradayım dedim, alınıyorum söylediklerinizden.
Kimse cevap vermiyordu bana,
Niye duymuyorlardı söylediklerimi onlara?
Neyse herkes ayaklandı, evden çıktılar,
Takip edeyim dedim bunları,
Anlayayım bütün olanları.
Camiye vardık, yolun sonunda!
Hep tanıdıklar vardı,
Tanıyordum neredeyse hepsini,
Üstüne benim hakkımda konuşuyorlardı!
Merak ettim, kimindi musalla taşındaki tabut?
Namaz kılındı, hoca helallik istedi.
İsmimi söyledi, işte o zaman anladım gerçeği,
Ölen bendim!
Topluca bir “helal olsun” sesi yükseldi,
Ama, yüzlerinden belliydi bazılarının,
İçinden gelerek söylemedikleri!
Kimisine çok iyilik yapmıştım oysa!
Buraya kadarmış dedim kendi kendime.
Ecir dedim, hoşgeldin sonsuzluğa!
Her şey, herkes yalanmış şimdi anladın mı?
Kaldın şimdi günahınla sevabınla bir başına!

Ecir Uğur Küçüksille

BİR SÖZ

Hayat bir satranç tahtası gibidir. Üzerinde yüzlerce oyun oynanır. Bu oyunda tarafını seçmeli ve hangi taş olacağına karar vermelisin. Şah da olabilirsin piyon da! Eğer güçlü ve dik duruş sergileyemezsen, senin yerine kararlar verilmesini ve hayatın boyunca piyon olmayı kabul etmişsin demektir!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

YAR OLMADIN SEN

Ne çok koştum peşinden,
Aracılar yolladım gizliden,
Haberin olsun istedim sevdiğimden,
Gözüme yaş oldun, gönlüme yar olmadın sen.

Dönüp bakmadın bile geçerken,
Sokağın başında bir umutla beklerken,
Boynu bükük kalakaldım ben,
Gözüme yaş oldun, gönlüme yar olmadın sen.

Ne olurdu bir kez dinlesen,
Sonra yine hayır desen.
Bu can bu bedendeyken,
Ne gözümde yaş bitecek ne de gönlümde sen.

Ecir Uğur Küçüksille

KİMSELERE DİYEMEDİM

Ben hiç bırakmadım seni sevmeyi,
Sen unutup gitsen de beni.
Kahkahalarla boğdum yüreğimdeki sensizliği,
Kimselere diyemedim çektiklerimi.

Herkes beni sanıyor bahtiyar,
Kalbime girip baksalar tarumar.
Dışarda yüzümde güller açar da,
Kapayı kapatınca dinmez gözümden yaşlar.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Gelecek Yakında Gelecek :)