Kategori arşivi: Genel

DOKSANLI YILLAR MERHABA

Olanda çok olmayanda yok para,
Orta direk yeniden sahalarda!
Geri döndük parası olmayan ölsün moduna,
Doksanlı yıllar merhaba!

İş aslanın midesinde,
Torpil yine zirvede,
Okumak, işin ehli olmak nafile!
Geri döndük dayısı olmayan ölsün moduna,
Doksanlı yıllar merhaba!

Eskiden şikayet ediliyordu cahillerden,
Şimdi şikayet ediliyor okumuş cahillerden,
Dönüyoruz gençlik yıllarımıza yeniden,
Doksanlı yıllar merhaba!

Önceden haberimiz olmazdı anlamazdık,
Seyrederdik olan biteni!
Şimdi her şeyden haberimiz var anlıyoruz,
Yine seyrediyoruz olan biteni!
Hiç değişmemişiz aslında değil mi!
Doksanlı yıllar merhaba!

Ecir Uğur Küçüksille

BİRAZ DÜŞÜN

Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki,
Herkesin her konuda fikri var!
Okuyup araştırmıyorsan,
Yanlış yola sapmak çok kolay.

Konuşanlar öyle kendinden emin ki!
Dinliyor insanlar büyülenmiş gibi!
Sorgulamıyor kimse gerçek mi değil mi,
Yanlışlar doğru olarak dolduruyor beyinleri.

Çok zor değil aslında biraz düşünmek!
Bilmediğin her konuda şüphelenmek,
Biraz zaman harcayıp okuyarak,
Hayatına doğru yön vermek.

Ama alıştırıyor sistem herkesi hazıra!
Düşünmemeye, hep onaylamaya!
Hayata at gözlüğü ile bakıp,
Dünyadan bihaber yaşamaya!

Ecir Uğur Küçüksille

BiR SÖZ

Ne kadar acı!
Dürüstlük, hep kaybediyor bu dünyada.
İftira atılıyor, yüz çevriliyor, sırt dönülüyor…
Kısaca, kaybetmeye mahkum ediliyor!

Ecir Uğur Küçüksille

ESKİSİ GİBİ DEĞİL

Hiçbir şey eskisi gibi değil,
Zaman akıyor bir nehir misali,
Ne sonbahar var ne ilkbahar,
Ne de güler yüzlü nahif insalar!

Sararmıyor hazan yaprakları,
Düşmüyor nazlı nazlı toprağa!
Vaktinde açmıyor ağaçlarda tomurcuklar,
Baharı müjdeleyemiyor,
Şaşırıyor onlar da!

Zamanda yolculuk yapılıyor sanki,
Haftanın bir başını bir de sonunu hatırlıyorsun!
Belirli belirsiz bir gençlik rüzgarı,
Bir de bakmışsın,
Şakaklarına yağmış ömrünün ilk karları!

Kimi diyor döndü devran,
Kimi diyor ahir zaman.
Tek gerçek var,
Gelip geçiyor koca yaşam.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

HEP BİR ÜMİT VAR

Kuralsızlık kural oldu,
Kimse artık yadırgamıyor!
Dürüst hayat sürmek enayilik oldu,
Herkes işinin yürüdüğüne bakıyor!

Borcunu zamanında ödeyen,
Eğitimini zamanında bitiren,
Kanunlara riayet eden,
Adeta cezalandırılıyor!

Dertleniyorum, geziyorum diyar diyar,
Anlatıyorum, gülüyor dinlemiyorlar!
Belki düzelmeyecek bu düzen ama,
Yılmayacağım,
Koca hayatta hep bir ümit var.

Ecir Uğur Küçüksille

BIRAK HERKES KÖTÜ BİLSİN

Bırak herkes kötü bilsin seni,
Yapmayınca onların isteklerini.
Konuşsunlar arkandan ileri geri,
Yap her zaman doğru bildiğini.

Alışmışlar her isteklerine evet cevabına,
Yürütüyorlar bütün işlerini bu yolla.
Aldıkları tek hayır cevabı,
Tokat gibi çarpıyor suratlarına.

Kimi zaman isterler paranı!
Kimi zaman isterler zamanını!
Kimi zaman da elindeki son lokmanı!
Hak bilirler kendilerinin bu tavrını!

Bırak!
Yapıp sen üzüleceğine,
Yapma onlar sinirlensin!
Şu fani dünyada tek düşünmen gereken,
Sensin, sensin, sensin!

Ecir Uğur Küçüksille 

CÜZDAN

Ne kadar konuşsan ne kadar anlatsan boşa,
Herkes gidiyor kendi yoluna.
Sonuç almak istiyorsan yurdumda,
Dokunmalısın insanımın cüzdanına!

Ne kazalar,
Ne hastalıklar,
Ne de yaşadıkları,
İnsanımı yaptıklarından döndürür!
Cüzdanına dokununca gözüne gerçekler görünür!

Ecir Uğur Küçüksille

YAŞAM

Bazen yolun başında,
Bazen sonunda,
Ama mutlaka!
Yaşam öğretiyor insana.
Niyeti kötü olanı!
Gözü kem bakanı,!
Adamı hemen satanı!

Ecir Uğur Küçüksille

İZ BIRAKIR

İz bırakır bazı olaylar,
Unutmak istesen de unutamazsın!
Bir bıçak misali saplanır bağrına,
Bir ömür boyu onunla yaşarsın!

Hatırlatan en ufak şey,
Alır götürür seni o ana.
Çekersin elini her şeyden,
İrkilir, gözlerini açarsın.

Yok dersin, olmaz dersin,
Kurtulmalıyım bu durumdan.
Gün olur yine düşünür!
Geçmişi kahırla anarsın.

Ecir Uğur Küçüksille

DİLRUBA

Düştüm gülen gözlerine,
Yanıyorum sevda ateşiyle.
Ne yerdeyim ne de gökte,
Seni düşünmeden edemiyorum.

Soruyorum herkese,
Kimdi o? Nerede bulurum diye,
Dünya kazan ben kepçe,
Her yerde seni arıyorum.

Dalıvermişken uzaklara bir an,
Sesini duyuyorum sanki yakından,
O heyecanla kalkıp koltuktan,
Hüzünle yerime oturuyorum.

Nerdesin nerde ey Dilruba?
Yokluğunu döküyorum mısralara.
Sen bihaber uzaklarda,
Ben aşkında tutuklu yaşıyorum.

Ecir Uğur Küçüksille