ÖĞRETMENİM

Ne ümitlerle seçtim bu mesleği,
Hedefim geleceği yetiştirmekti.
Bu uğurda harcadım emekleri,
Bir çırpıda bitirdim dört seneyi.

İlk gün yıkıldı bütün hayallerim,
Meğer, boşaymış bütün emeklerim.
Dünyam yıkıldı, bakakaldım,
Ne haldeymiş gördüm mesleğim.

Kalmamış mesleğimin saygınlığı,
Vermez olmuşum hiçbir kararı,.
Olmuşum bal yapamayan bir arı,
Hatırlanır olmuşum sadece 24 Kasım’ları.

Ağızlarda bir öğrenci odaklı eğitim,
Olmuş öğrenciler okulların kralı.
İnisiyatif alamaz olmuş benim öğretmenim,
Kalmamış işinin ne tuzu ne de tadı.

Öğretmen olmak için gerekmezmiş,
Ne mesleki bilgi, ne de bu işin okulunu okumak.
Biraz pedagoji, biraz da matematik, tarih,
Bu işi yapmak için yetermiş.

Sen üzülme öğretmenim,
Bir gün anlayacak bu ülke senin değerini.
Ülkenin ileri gitmesi için,
Öğretmenlere değer verilmesi gerektiğini.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.