ÖZLEDİM

Sabahlari yatağımdan sakince kalkmayı,
Bugün ne olacak demeden kahvaltı yapmayı,
Mutlu haberler olan gazete okumayı,
Huzurlu bir dünyada yaşamayı özledim.

Yarınlara endişe etmeden bakmayı,
Arkamı kollamadan gezip dolaşmayı,
Karşılıksız sevip saymayı,
Hayatı toz pembe görmeyi özledim.

Hoş sohbet için kapı çalanı,
Nasılsın? Diye telefon açanı,
Zor gününde yanında olanı,
Vefalı insanlarla yaşamayı özledim.

Elini verince kolunu kaptırmamayı,
Para için yarı yolda bırakılmamayı,
Mağduru oynayıp kandırılmamayı,
Adam gibi adamlarla yaşamayı özledim.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.