Bir gun sen de yanarsın,
Anlarsın ne demek istediğimi.
Sığınacak güvenli bir liman arasın,
Sessizce silersin buğulanan gözlerini.
Sen de yanarsın,
Tarumar olur bütün ümitlerin.
Ahı yakar yüreğini yaktığın canların,
Keşkelerle geçer günlerin.
Keşke dersin,
Keşke yaşadıklarım bir rüya olsa.
Biri gelse, uyandırsa beni bu rüyadan,
Bitti dese, durmadan saçımı okşasa.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Hiç kimseden beklentisi olmayan,
Kendi halinde bir insanım ben.
Bir nasılsın veya merhaba ile mutlu olan,
Kendi halinde bir insanım ben.
Vurmadım kimseye bir fiske bile,
Yardım ettim çağırana elimden geldiğince.
Ama dayanamayıp müdahale ettim,
Haksızlık yapan ve kendini akıllı zannedene.
Dostumdan çok düşmanım oldu belki,
Duyunca üzülüyorum arkamdan söylenenleri.
İftaraya uğradım, bekliyorum adaleti!
Sabrın sonu selamet deyip, arıyorum teselliyi.
Benim de vardır elbet hatalarım,
Benim de vardır istemeden kırdıklarım.
Beşerim şaşarım,
Herkesin affına sığınırım.
Ecir Uğur Küçüksille
Belki bir gün önce,
Belki bir gün sonra.
Sen de gireceksin elbet o toprağa.
Bugün peşinde koştuğun,
Mal, mülk, makam, para,
Orada yük olacak boynuna,
Bilir misin? Söyle bana.
Nasıl hesap vereceksin?
Düşündün mü? Söyle bana.
Ecir Uğur Küçüksille
Keşke, söylediklerimizin ve sosyal medyada paylaştıklarımızın çok değil yarısını gerçek hayatta uygulayabilsek,
Keşke, ünvan ve mevkinin geçici olduğunun farkında olup, buna göre davranabilsek,
Keşke, herşeyin değerini parayla ölçmesek,
Keşke, sevgimizi de nefretimizi de fazla abartmadan gösterebilsek,
Keşke, az da olsa vicdanımız olsa,
Keşke, sahip olduklarımızı, yediklerimizi herkesin gözüne sokar gibi sosyal medyada paylaşmasak,
Keşke, her konuda fikrimiz olmasa ve sadece bildiğimiz konularda konuşabilsek,
Keşke, bilmiyorum demenin de bir erdem olduğunu kavrayabilsek,
Keşke, daha çok kitap okuyabilsek,
Keşke, sevdiklerimizi daha çok arayabilsek ve “vakit olmuyor” cümlesini hiç kurmasak,
Keşke, menfaatimiz olmadığında da etrafımızdan bir selamı eksik etmesek,
Keşke, söylenen sözlere inanmadan önce bir araştırabilsek ve körü körüne herşeye inanmasak,
Keşke, başkalarını düzletmeden önce kendimizi düzeltmemiz gerektiğinin farkına varabilsek,
Keşke, kaybetmeden anlayabilsek elimizdekilerin değerini,
Keşke, bu dünyada sadece misafir olduğumuzun farkına varabilsek.
Sadece bu kadar değil aslında yazılabilecekler. Daha ne çok keşkemiz var aslında.
Ama, bu kadar keşkenin olduğu bozulmuş bir dünyada hala geleceğe umutla bakabilmek
en büyük güzellik….
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Bit bit işledim seni belleğime,
Silinmez, enerjim varolduğu sürece yerin.
Bir sonsuz while döngüsü yazdım işlemcime,
İstedim hep sana aşk cümleleri göndersin.
Monitörümde hep sen varsın,
Senden başka herşeyi filtreliyor gpu işlemcilerim.
İsterim ki hiç bir anımız kaybolmasın,
Veri saklama üniteme disk ekler raidlerim.
Hiç mavi ekran görmeyelim diye,
Görev tanımladım, temizler gereksiz anıları disklerden.
Kimse gelip aramızı bozmasın diye,
Kıydım paraya, lisanslı virüs uygulaması yükledim!
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Yine java çalışmaktan başka,
Hiç bir şey yapmadım bugün.
Whatsap mesajlarım geldi,
Boşverdim bakmadım bugün.
Ne counter attım ne de facebook,
Neti yasakladım bugün.
Kaç kez büte girdim,
Saydım hesapladım bugün.
Dün geceyle döt yıl bir gün.
Dün geceyle dört yıl bir gün.
Ben dünyanın en kötü javacısı olabilirim,
Ben bütlere 3 kere dört kere girebilirim.
Ben c#’ı ptyhon’u rubby’i java’yı c’yi bilmem ama
Ecir Hoca’yı gözüm kapalı bulabilirim.
Ecir Uğur Küçüksille
Paylaşmak üzerine, binlerce şiir var şarkı var
Paylaşmak üzerine, binlerce hikaye var roman var,
Her ağızdan dökülen binlerce söz var,
Ama hep ya kağıtta ya da havada kalıyor bütün bunlar.
Bu kadar mutsuz insan olur muydu?
Paylaşabilseydik üzüntüleri.
Bu kadar aç insan olur muydu?
Paylaşabilsek yiyeceklerimizi?
Ve bu kadar uzaklaşır mıydık?
Paylaşabilsek fikirlerimizi.
Sorunu olandan uzaklaşırız,
Aç insanın yüzüne bakmayız.
Uzun lafın kısası,
Aslında paylaşıma hep kapalıyız.
Ecir Uğur Küçüksille
Şöyle bir çevreye baktığınızda, ünvan ve makamını her yerde kullanmaya çalışan ne kadar çok insan olduğunun farkına varabilirsiniz. Asıl olan ne makam ne ünvandır, asıl olan insanlıktır. Ayrıca, makamlar ve ünvanlar sadece çalışılan iş ile ilgili alanlarda geçerlidir. Bunun dışında herkes Ahmet’dir, Hasan’dır, Ayşe’dir, Fatma’dır….
Ecir Uğur Küçüksille
Herkes sırtını dönüp gidiyor,
Menfaati bittiğinde.
Beraber yola çıktıkların yalan oluyor,
Ayağın takılıp bir kez düştüğünde.
Kime söylesen, derdin anlamıyor,
Başına gelmeyince.
Dertler büyüyor, dağ oluyor,
Kalbinin derinliklerinde.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Ne deli dalgalarla savaştım ben,
Senin bir darbenle yıkılacağımı mı sandın?
Her türlü hainliğe göğüs gerdim ben,
Senin bir ihanetinle yok olacağımı mı sandın?
Çok hançerlediler dönünce sırtımı,
İlk hançerleyen benim, anlamaz mı sandın?
Doğruluktan hiç ayrılmayan tavrımı,
Senden korkar da değiştirir mi sandın?
Olur ya korksam,
Olur ya yıkılsam,
Olur ya yok olsam,
Bu dünya sana kalacak mı sandın?
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE