Bir çığlıkla başlar bütün hikaye,
Herkes etrafında olur pervane.
Sanırsın hayat geçecek böyle,
Gerçeklerle yüzleşirsin büyüdükçe.
Büyümek en büyük hayalindir,
Sanırsın büyüyünce hayat keyiflidir.
Oysa bir sorsan büyüklerine,
Senin yerinde olmak için neler neler verir.
Böyle geçecek hep hayat,
Hep bir sonraki adım hayalin olacak.
Ama hiç bir zaman unutma!
Bir sonraki adımda bir önceki adım aranacak.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Ne çok sevmiştim seni delicesine,
Bir değil bin defa ölürcesine,
Uğruna ömrümü verircesine,
Sen benim hayallerimi yıkıp da gittin.
Ümid ufkum karardı sen gidince,
Hayatım yokluğunda bir bilmece.
Sensizliği yudumluyorken içki kadehlerinde,
İnan acı çığlıklar kopuyor yüreğimde.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Söz, namludan çıkan kurşun gibidir. Bir kere ağızdan çıktımı, geri dönüşü olmaz. Gider ve hedefi tam kalbinden vurur. Kurşun da, namludan çıktığında hiçbir zaman hedefinden sapmaz ve görevini yerine getirir. Söz de öyle olmalı ! Bir kere söylendimi, dimdik hep arkasında durulmalı. Zamana, mekana ve duruma göre eğilip bükülmemeli.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Bak dedim yanımdaki gence,
Bak, alnımdaki derin çizgilere.
Bunların her biri,
Hayatta aldığım darbelerin eseri.
Biri az, biri çok hepsi derinden yaraladı beni.
Kimisinde; dost bildiklerim beni sırtımdan vurdu,
Kimisinde; yola beraber çıktıklarım beni yapayalnız ortada koydu,
Kimisinde: iftira attılar ben mücadele ettim, etrafımdakiler sustu.
Bunları dinleyen genç sordu merakla!
Tecrübelisin artık yıkılmazsın değil mi hayatta ?
Acı bir gülümsemeyle dedim ki;
İnsanlarda bu iki yüzlülük ve menfaatçilik,
Bende de bu insan sevgisi oldukça,
Daha çok darbe yerim, daha çok çizgi eklerim alnıma.
Ecir Uğur Küçüksille
Kıyamam gözlerinden akan bir damla yaşa,
Korkarım bir söz söyleyip kalbini kırmaya,
Gonca bir gül gibi bakarım sana,
Mutluluklar hep senin, hüzünler benim olsun.
Aman solmasın o güzel yüzün,
Kısılmasın sesin, duyamam güzel sözün
Hep ışıklar saçsın o ceylan gözün,
Sıhhatler hep senin, hastalıklar benim olsun.
Ya küsersen diye hep endişem,
Saçmalama diyorsun duyunca sen.
Keşke elimde olsa, aklımdan bir silebilsem.
Ama tek derdim sen ol sen,
Endişeler hep benim, hep benim olsun.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Yine gitti gencecik fidanlar,
Yine bağrına taş bastı gözü yaşı analar,
Vatan için söndü ocaklar,
Sen bu millete sabır ver Ya Rab.
Ne umutlar daha yeşermeden soldu,
Oysa aşılacak daha nice dağ vardı.
Nice sevdalar yandı kül oldu,
Ateş en çok düştüğü yeri yaktı.
Hep yanıyor da ülkece yürekler,
Üç beş gün geçmeden unutuluyor gidenler.
Aileler, eşler, çocuklar hep anılmak ister,
Unutma geridekileri rahat uyuyamaz şehitler.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Evlenmeden boşamak, kazanmadan harcamak, acı çekmeden gülüp geçmek kolaydır.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Eğer arkadaşlarınızla ortak bir arkadaşınızdan zarar gördüyseniz ve onlara bu durumu anlattığınızda gerekli desteği alamıyorsanız üzülmeyin. Durumu anlattığınız arkadaşlarınızın size zararı dokunan arkadaşla daha menfaatleri çakışmamıştır. Onlara da iğnenin ucunun az da olsa dokunmasını bekleyin. En ufak bir olayda nasıl feveran ettiklerini göreceksiniz.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Yine dallarda sarardı yapraklar,
Yine erken batmaya başladı güneş.
Depreşti yine içimde aşk acısı,
Gözlerim yollarda seni bekliyorum.
Her sonbaharda böyleyim,
Unutmadım, unutamıyorum seni.
Hep bitti diyorum, gitti diyorum,
Ama, sonbaharda yollardan alamıyorum gözlerimi.
Deli diyorlar bana biliyor musun?
Boşuna diyorlar bu bekleyişler.
Olsun diyorum onlara,
Ben her sonbaharda tazeliyorum ümitlerimi.
Ama bilmiyorlar ki,
Boş dedikleri bu bekleyiş,
Yollardan alamadığım gözlerim,
Her sonbaharı iple çekişim,
Veriyor bana yaşama sevinci.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Sanallaştı bütün duygular,
Gerçeklerini görmek hayal oldu.
Biz tatlı bir tebessüm beklerken,
Gördüğümüz hep emoji oldu.
Sohbet için bir araya gelsek de,
Gözler telefondan hiç ayrılmadı.
Dostların muhabbeti değil,
Sanal dünya bizi esir aldı.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE