BEN

Çok değer verdim insanlara,
El üstünde taşıdım onları.
İyilikten zarar gelmez dedim,
Görmezden geldim hatalarını.

Bazen arkadaşım bazen öğrencim oldu bu insanlar,
Kendimden ayrı tutmadım onları.
Meğer çok yanılmışım,
Şimdi çekiyorum acılarını.

Öğrendim, iyilik miadını doldurmuş dünyada,
İki yüzlülük hoş gelir olmuş insanlara.
Biraz geç oldu ama,
Öğrenmenin yaşı yok hayatta.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.