BEN

Hiç kimseden beklentisi olmayan,
Kendi halinde bir insanım ben.
Bir nasılsın veya merhaba ile mutlu olan,
Kendi halinde bir insanım ben.

Vurmadım kimseye bir fiske bile,
Yardım ettim çağırana elimden geldiğince.
Ama dayanamayıp müdahale ettim,
Haksızlık yapan ve kendini akıllı zannedene.

Dostumdan çok düşmanım oldu belki,
Duyunca üzülüyorum arkamdan söylenenleri.
İftaraya uğradım, bekliyorum adaleti!
Sabrın sonu selamet deyip, arıyorum teselliyi.

Benim de vardır elbet hatalarım,
Benim de vardır istemeden kırdıklarım.
Beşerim şaşarım,
Herkesin affına sığınırım.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.