BEN, KEYFİM VE KÂHYASI

Ben, keyfim ve kâhyası,
Hayat felsefesi olmuş bu.
Dünya yıkılmış umurumda mı!
Önemli olan ucu bana dokunuyor mu?

Gencim ben genç,
Bunun farkında mısın?
Ben, keyfim ve kâhyası,
Başkası bana karışmasın!

Ders çalış diyorlar,
Ben bunu nerede kullanacağım ?
Araştır öğren diyorlar,
O zaman niye okuldayım !

Ben, keyfim ve kâhyası,
Biz gayet mutluyuz.
Lütfen nasihat verip,
Benim keyfimi bozmayın.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.