EMİNE BULUT ANISINA

Ne aklım alıyor,
Ne vicdanım el veriyor,
Kulaklarımda “anne lütfen ölme” sesi!
Sanki durmadan çınlıyor,
Yüreğim bitkin, kan ağlıyor.

Yazmak istiyorum kelimeler yetmiyor,
Cümleler kifayetsiz kalıyor.
O kadının son sözleri,
O çocuğun feryadı,
Gözlerimden damla damla yaş olup süzülüyor.

Bu kaçıncı cinayet,
Bu kaçıncı felaket,
Hepsi bir bir unutuluyor!
Bir sonrakinde gündem oluyor!
Yıkıldım, dayanamıyorum artık,
Dilim insanım demeye utanıyor.

Ecir Uğur Küçüksille


Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.