İNSAN İŞTE!

İnsan işte!
Bazen içi daralıyor,
Boynunu büküyor,
Eşinden dostundan bir merhaba bekliyor.

Sonrası, sükut-u hayal!
Boşa çıkıyor tüm ümitleri,
Çalmıyor kapısını kimse,
Tek çalan, hafifçe esen seher yeli.

İnsan işte!
Bırakamıyor medet ummayı.
Zaman o zaman değil!
Kendi kendine yetme zamanı.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.