KALMADI

Kalmadı hiçbir şeyin eski tadı,
Mevsimler bile değişti artık.
Ne insanlar içten ve samimi,
Ne de sokaklar çocuk sesleriyle dolu ve güvenli.

Herkes kuşkuyla bakıyor birbirine,
Acaba sorusu hep zihinlerde.
Paylaşmak enayilikle eşdeğer artık,
Açlık ve sefalet her yerde.

Düşene bir kere daha vurmak,
Gücün yanında durmak adamlık oldu.
Doğruluk, dürüstlük, merhamet,
Yok oldu gitti, zül oldu.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.