TEK SEN KALSAN

Ben yaz beklerken,
Seninle gönül bahçemde.
Sen sonbaharı getirdin,
Döktün bütün ümitlerimi.
Çırılçıplak kaldı dallarım,
Savunmasız ve yapayalnızım.
Tatlı bir dil ararım sulasın diye,
Sözleriyle çorak topraklarımı.
Bir çift ışık saçan göz ararım,
Yeniden yeşertsin umutlarımı.
Hala aklım almıyor,
Nasıl da kırıp gittin ardına bakmadan!
Bir söz verdim kendime,
Dönüp yüzüne bakmayacağım bir daha,
Dünyada tek sen kalsan!

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.