Yalnızlık

Önce derin bir hüzün kaplar içimi,

Sonra gözlerim dolar dolar yavaş yavaş,

Ve süzülüverir yanaklarımdan iki damla yaş,

Yalnız ve çaresizken arkadaş.

İşte o zaman ararım uzanan dost elini,

Yüreğime teselli veren sesi,

İçimdeki kasveti dağıtıveren güneşi,

Yalnız ve çaresizken arkadaş.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.