Hep böyle mi olacak diyorum,
Hep saklayarak mı yaşayacağım bu duyguyu?
Ne zaman ağır bir hasta duysam yatağa düşmüş,
Koşarak gidiyorum yanına.
Hep metanetli oluyorum,
Başlıyorum teselli vermeye yakınlarına.
Alın yazısı diyorum, vade diyorum,
Sayılı nefes diyorum,
Elden bir şey gelmez diyorum…
Sonra hak vaki olunca,
Ecel deyip kabulleniyorum…
Cenazeyi tabutta görünce değişiyor her şey bende!
Sanki kalbimden bir yağmur bulutu kopuyor,
Gözlerimin üstüne oturuyor,
Başlıyor amansızca yükünü boşaltmaya…
O boşaltıyor ama ben tutuyorum kendimi,
Yüreğimin derinliklerine akıtıyorum göz yaşlarımı.
Ayıp diyorum, utanıyorum!
Oysa hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum…

Ecir Uğur Küçüksille