Yaş ilerledikçe anlıyorsun,
Ölmek değil de kalmak problem…

Ecir Uğur Küçüksille

Herkes gelip derdini anlatıyor,
Derman için fikir istiyor,
Konuşuyor, dinliyor ama,
Kimse varmı senin de derdin demiyor!

Bencillik kemiklerine işlemiş adeta insanların,
Dereyi geçinceye kadar baş tacısın işi olanın,
Önemli değil senin tasan var, yastasın, hastasın!
Onlar iyi olsun da gerisi harap olup yansın!

Böyle desen adam oldu diyorlar arkandan!
Ama vazgeçmiyorlar menfaatleri için aramaktan.
Sen utanıyorsun söylediklerini düşündükçe,
Onlar utanmıyorlar seninle konuşmaktan!

Ecir Uğur Küçüksille

Yıllar oldu seni görmeyeli,
Yerin hiç değişmedi, gönül evimin baş köşesi.
Bazen yad ederim de maziyi,
Hüzün dolar yüreğim, silerim nemli gözlerimi.

Yine ışık saçıyor musun deniz gözlerinle?
Savuruyor musun saçlarını esen yelde?
Güller açıyor mu gülünce gamzelerinde?
Dağıtıyor musun karanlığı sözlerinle?

Gidiyor musun her sabah Bebek Sahile?
Yürüyor musun oradan Ortaköy’e?
Oturuyor musun boğaza karşı keyifle?
Ve haykırıyor musun yeni güne merhaba diye?

Yarım geçti ömrüm, avundum işte,
Belki yaşadım ama, bir yanım hep sende.
Seni düşünerek yastığa başımı koyuyorum,
Belki görürüm diye düşümde.

Ecir Uğur Küçüksille