YORULDUM ARTIK

Çok oldu yolun yarısını bitireli,
Su misali, bir ömür geldi geçti.
Sen de kırk ben diyeyim elli,
Omuzlarımda yük taşımaktan yoruldum artık .

Hep güldüm belli etmedim içimi,
El uzattım yardımım olur diye belki.
Onlar her şeyi bildi, haddini bilmedi!
İnsanoğluyla uğraşmaktan yoruldum artık.

Kırarım diye korktum herkesi,
Kafama taktım söylediğim sözleri.
Ben benden gittim yıprattım kendimi,
Uzayan dillerden yoruldum artık.

Fırsat bildiler şu sessiz halimi,
Yüklendiler, ezdiler her fırsatta beni.
Yaş erdi kemale açtım gözlerimi,
Karanlık kalplerden yoruldum artık.

Yolun sonu yaklaştı,
İşini gören koşarak kaçtı!
Yoruldu artık gönül,
Hepsini yaradana bıraktı.

Ecir Uğur Küçüksille

BİR SÖZ

Eskiden görevini yapmak sıradandı; fazlasını yapan ödüllendirilirdi.
Şimdi görevini yapmak bile övgü sebebi oldu.
Çünkü vasatlık çoğaldıkça, normal olan başarı gibi pazarlanıyor.

Ecir Uğur Küçüksille

NE DESEM BOŞ

Herkes gelip derdini anlatıyor,
Derman için fikir istiyor,
Konuşuyor, dinliyor ama,
Kimse varmı senin de derdin demiyor!

Bencillik kemiklerine işlemiş adeta insanların,
Dereyi geçinceye kadar baş tacısın işi olanın,
Önemli değil senin tasan var, yastasın, hastasın!
Onlar iyi olsun da gerisi harap olup yansın!

Böyle desen adam oldu diyorlar arkandan!
Ama vazgeçmiyorlar menfaatleri için aramaktan.
Sen utanıyorsun söylediklerini düşündükçe,
Onlar utanmıyorlar seninle konuşmaktan!

Ecir Uğur Küçüksille

YILLAR OLDU

Yıllar oldu seni görmeyeli,
Yerin hiç değişmedi, gönül evimin baş köşesi.
Bazen yad ederim de maziyi,
Hüzün dolar yüreğim, silerim nemli gözlerimi.

Yine ışık saçıyor musun deniz gözlerinle?
Savuruyor musun saçlarını esen yelde?
Güller açıyor mu gülünce gamzelerinde?
Dağıtıyor musun karanlığı sözlerinle?

Gidiyor musun her sabah Bebek Sahile?
Yürüyor musun oradan Ortaköy’e?
Oturuyor musun boğaza karşı keyifle?
Ve haykırıyor musun yeni güne merhaba diye?

Yarım geçti ömrüm, avundum işte,
Belki yaşadım ama, bir yanım hep sende.
Seni düşünerek yastığa başımı koyuyorum,
Belki görürüm diye düşümde.

Ecir Uğur Küçüksille