Ne geçecek eline kötülükle ?
İstiyorsun, herkes önünde dursun el pençe.
Sanır mısın bu dünya sana baki!
Ektiğini biçeceksin gün gelince.
Belki görürüm, belki görmem,
Belki bilirim, belki bilmem.
Unutma! Kötülük kazanmaz,
Birgün yapayalnız kalacaksın öylece.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Hayat kısa be dostum,
Hep böyle genç kalmayacaksın.
Bugün koşarak çıktığın merdivenleri,
Gün gelecek, çıkmakta zorlanacaksın.
Gücüne gidecek, söylenen basit sözler,
Kimseye derdini anlatamayacaksın.
Her işini kendin yapmak isteyecek,
Gücün yetmeyecek yapamayacaksın.
Anılar gözünde canlanacak,
Düşünecek pişman olacaksın.
İş işten geçmiş olacak dostum,
Yolun sonuna gelmiş olacaksın.
Ecir Uğur Küçüksille
Ne kadar da uzak gönüller iyilikten,
Korkuyorlar bir başkasını mutlu görmekten.
Bencillik işlemiş kalplere en derinden,
Hep ben diyorlar,
Hep ben, hep ben.
Paylaşmak ya bir kelime dudaklarda,
Ya da bir slogan sosyal medyada.
İş başa gelip, gerçeklerle karşılaşınca,
Hep kıvırmaca, hep kıvırmaca, hep kıvırmaca.
Ecir Uğur Küçüksille
Hayaller peşinde koşarak tribünlere oynamaktan vazgeçip, gerçeklerle yüzleşmediğimiz sürece bir adım ileriye gitmemiz mümkün değil.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Gidiyorum buralardan,
Gidiyorum, sana ait ne varsa bırakıp ardımda.
Sus! Sakın söyleme bir kelime daha,
Acılarım artmasın daha fazla.
Gidiyorum buralardan,
Kalbime akan gözyaşlarımla.
Gidiyorum biçare,
Sana hasret, aşka hasret uzaklara.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Ortada bir koltuk,
Onlarca göz onda.
Ellerini ovuşturup iç geçiriyor,
Ben oturmalıyım o koltuğa.
Ben oturmalıyım ki diyor,
İliklensin önümde düğmeler.
Ben oturmalıyım ki diyor,
Ayrılmasın etrafımdan kimseler.
Baki kalacak gibi oturdu da,
O koltuğa nice kimseler.
Şimdi sadece akıllarda,
Birer kelimeden ibaretler.
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Riyakarlık gırla,
Laf taşımak moda,
Adam satmayı hiç sorma,
Kime güveneceğiz bu dünyada?
Herkes güçlünün yanında,
Derdini anlatamazsın uğraşsan da!
Etraf dolu şakşakçılarla,
Haklı haksız kimin umurunda!
Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE
Bir kere düşmeye gör şu dünyada,
Ne dostun kalır, ne arkadaşın.
Yalnızlığın verdiği karanlık sarar dört yanını,
Ellerin bomboş, gözlerin yollarda bir gölge aranırsın.
Gücüne gider bütün olanlar,
Gözlerin yaşla dolar.
Yüreğini dağlar hatıralar,
Ama öğretir, hayatın gerçek yüzünü yaşananlar.
Ecir Uğur Küçüksille
Küçük hedeflerin küçük adamı olup yukarıdakilere bağlı yaşamaktansa, büyük hedefler peşinde koşar özgür olurum.
Ecir Uğur Küçüksille
Kırkımda öğrendim,
Kazık yemenin inceliklerini.
Kırkımda öğrendim,
İyilik yapmanın, beş para etmediğini.
Elimden geleni yaptım,
Vefasızlık buldum.
Gücüm yetmedi, yapamadım,
Kötü adam oldum.
Kırkımda anladım,
Devir dürüstlük devri değil.
Kırkımda anladım,
Bu dünya bana göre değil.
Ecir Uğur Küçüksille