KENDİNİ BİLMEZLER

Çoğalıyor etrafta kendini bilmezler,
Bulunduğu yeri hak etmeyenler.
Kendilerini dev aynasında görüp,
Zavallı konumuna düşenler.

Biliyorum sanıyorlar her konuyu,
Konuşuyorlar orda burda yanlış doğru.
Herkes gülüyor da arkalarından,
Onlar sanıyorlar gittiğim yol doğru.

Yok kimsenin yanında zerre kadar değeriniz,
Sizi mutlu eden etrafınızdaki köleleriniz!
İsminiz önündeki ünvanlar olmasa,
Şu fani hayatta kocaman bir hiçsiniz.

Ecir Uğur Küçüksille

Bu yazı Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.