Yok bazı insanların ayarı,
Atıp savuruyorlar bulduklarında ortamı.
Hele bir de yoksa tanıdıkları,
Açık bırakıyorlar herkesin ağzını.

Ne çözemedikleri iş var,
Ne bilmedikleri konu,
Ne de tanımadıkları kişi,
Sanki bir ingiliz anahtarı!

Ayarsız terazi gibiler,
Hiç birbirini tutmaz söyledikleri.
Aynı bukalemun gibiler,
Değişiveriyor hemen sözleri.

Ortamdaysan bir de tanıyorsan söyleyeni,
Bilirsin bu duruma nasıl geldiğini!
O konuşur sen için için gülersin,
Sonunda dayanamaz düşürürsün maskesini.

Ne utanır ne de yüzü kızarır,
Tertemiz, huzur doludur kalpleri!
Bin kere ortaya çıksa da yalanları,
Hep takdir görürler kendileri!

Ecir Uğur Küçüksille