Ne ar kaldı ne hayâ ,
Ne de yüzü kızarıp eğilen bir kafa.
Yapan yaptığıyla gurur duyuyor!
Başı dimdik geziyor etrafta!

Bir de varsa işin içinde para,
Ya da bankada yüklü bir zula.
Çevresi dolup taşıyor,
Diyorlar, oluruz hep yanında!

Güç sarhoşu oluyor yapanlar,
Bakıyor ne yapsa kopuyor alkışlar!
Daha fazla yoldan çıkıyor,
Doymuyor, doymuyor, doymuyorlar!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Öyle bir çağdayız ki, işini bilen değil, kendini pazarlayan; emek veren değil, çok konuşan değer görüyor.
Liyakat susuyor, reklam konuşuyor!

Ecir Uğur Küçüksille 

Eskiden zaman çabuk geçiyor denirdi,
Şimdi su gibi akıp gidiyor adeta!
Yıl, hafta, gün, saat hepsi anlamını yitirdi,
Anı yaşıyoruz sadece, atıyoruz öncesini tozlu raflara!

Zaman koşuyor, biz yetişmeye çalışıyoruz,
Hep nefes nefese, hep yetişememe korkusu!
Bir saniye önce ne oldu hemen unutuyoruz,
Oysa her yaşanan etki ediyor ruha ömür boyu!

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE