Ateştim küle döndüm,
Derdiyle çöpe döndüm.
Baktım da gönül gözümle,
Onulmaz yara gördüm.
O yara ki yok devası,
Çaresiz, çekersin cefası.
Belki acısı hafifler ama,
Bir ömür boyu sürer sızısı.
Geçti dersin alevlenir birden,
İğneler yüreğini inceden inceden.
Dayanamaz, isyan edersin,
Nereden düştüm dersin, bu derde ben.
Ecir Uğur Küçüksille
İfade etmek istiyorum düşüncelerimi gönlümce,
Konuşamıyorum, korkuyorum!
Yazmak istiyorum yaşadıklarımı özgürce,
Elime kalem almaya, korkuyorum!
Ya başka yere çekilirse söylediklerim!
Ya anlaşılmak istenmezse cümlelerim!
Deliyim, divaneyim,
Düşünmeye korkuyorum!
Bilmem kaç defa, dilimi ısırıp sustum,
Bilmem kaç defa, kağıdı buruşturup savurdum,
Bilmem kaç defa, gözlerim açık uyudum,
Hiçbir şey kâr etmiyor artık,
Yoruldum, yoruldum, yoruldum…
Ecir Uğur Küçüksille
Dışarıya yüzün gülüyor.
Ama,
Dilin söyleyemiyor!
Yüreğin isyan ediyor!
Herkes konuş, anlat diyor,
Sonra, kimse yanında olmuyor!
Anlıyorsun,
Kuru bir kalabalık etrafında!
İçinde biriktiriyorsun her şeyi.
Izdıraplar içinde,
Hayat gelip geçiyor.
Ecir Uğur Küçüksille
Yine canlar gitti,
Ateş düştüğü yeri yaktı,
Paylaşımlarımızı yaptık ve görevimizi yerine getirdik!
Kaldığımız yerden devam edebiliriz artık!
Yeni bir yangın, yeni bir deprem, yeni bir maden faciası olana kadar…
Ecir Uğur Küçüksille
Telefon rehberiniz size yaşınızla ilgili bilgi veren en önemli göstergelerden biridir. Gençliğinizde telefon rehberinizdeki kayıt sayısı yavaş yavaş artmaya başlar. Belirli bir olgunluğa geldiğinizde, yavaş yavaş yaprak dökümü başlar ve kayıtlarınızı birer birer hüzünle silmeye başlarsınız. Siz kabul etmeseniz de zaman daralmıştır!
Kimseyi kırıp dökmeden sağlıklı bir yaşam geçirmeniz dileğiyle….
Ecir Uğur Küçüksille
Hiçbir şeyde gözüm yok,
Şu dersi bir geçeyim yeter.
FF yazan transkriptime,
DD olsa da yazdırayım yeter.
Herkes giderken evine,
Ben binemedim o otobüse,
Bütünleme çalışırken zihnime,
Tatili getirme yeter.
Sayfalarca notlardan,
Anlamadığım fonksiyonlardan,
Hipotezlerden, dağılımlardan,
Geçeyim kurtulayım yeter.
Herkes giderken evine,
Ben binemedim o otobüse,
Bütünleme çalışırken zihnime,
Tatili getirme yeter.
Ecir Uğur Küçüksille
Son yaşadıklarım, her türlü koltuğun insanları değiştirdiği konusundaki düşüncemi adeta perçinledi.
Buna araba koltuğu da dahil!
Ecir Uğur Küçüksille
Bir gün sen de yalnız kalacak,
Anlayacaksın bensizliği.
Ben sensizliği yıllardır yaşıyorum,
Sen de yan için için, mutlu olma e mi.
Ben gül kokladım her gün sen diye,
Yerine koyamadım kimseyi yar diye.
Sen, ömrümü çaldın gittin benden,
Her şeyde beni ara, mutlu olma e mi.
Sen şen kahkahalar atarken uzaklarda,
Ben savruldum serseri rüzgarlarla sağa sola.
Şimdi diyormuşsun ben ne yaptım ona!
Düşüncelerde kaybol, mutlu olma e mi.
O gün gelip kapını çalınca,
İlk ben geleyim aklına!
Pişmanlık denizinde boğul,
Kimselere söyleyeme e mi.
Ecir Uğur Küçüksille
Kötü insanların zamanla düzeleceğini düşünmek veya onlara iyi davranarak düzelmelerini beklemek, en hafif tabirle enayiliktir. Kötülük kalıcıdır ve ölünceye kadar kalbine yerleştiği kişiyle yaşar.
Ecir Uğur Küçüksille
Gözlerinde kurmuşsun mahkeme,
Vermişsin kararı tek celsede,
Köşe bucak kaçıyorum seni görünce,
Malum kaderimi erteliyorum.
Haber gönderiyorsun gelsin diye,
Söyle nasıl bakacagim gözlerine?
Tebliğ edeceksin sonucu sessizce,
Düşünüp gözyaşları döküyorum.
Diyeceksin, artık hayatımda yoksun,
Varlığın benden uzak olsun.
Benim gibisini bulama,
Bir ömür hayalimle avun.
Duymamak için bu sözleri,
Görmemek için o gözleri,
Gerçeklere sırtımı dönüp,
Kendimi kadehlere vuruyorum.
Ecir Uğur Küçüksille