Para

Bu dünyada insanlık bitmiş,
Her şey para olmuş artık.
İnsanlar benliğini yitirmiş,
Menfaat ön plana çıkmış artık.

İnsanı konuşturan para,
Yüzünü güldüren para,
İşini yaptıran para,
Bir kağıt parçasına esir olmuşuz artık.

Gelin, bitirelim bu esareti
Kaldıralım zenginliği fakirliği
Getirelim insanlığı kardeşliği
Yeni nesle iyi örnek olalım artık.

Ecir Uğur Küçüksille

Sehitlere(Ogrencim Ahmet Tosuna)

Korkar oldum her sabah yatagimdan kalkmaya,
Sehit olmus fidanlarin isimlerini duymaya,
Gozlerimdeki yasi kalbime akitmaya,
Analarin babalarin feryatlariyla yanmaya.

Biri der sehidime “birkac mehmet”,
Biri gider alir hediye,
Oh bu ne muhabbet!!!
Koyun olmus uyuyor ulkem,
Anliyorum nereden geliyor bu cesaret.

Ecir Kucuksille

Kış Gecesi

Soğuk bir kış gecesi
Yalnız yürüyorum yağmur çiseleyen caddelerde
Soğuk iliklerime işlemiş
Titriyorum yağmurda ıslanmış yavru ceylanlar misali
Tanıdık bir yüz, bir dost arıyor gözlerim
İçimi dökmek için gizliden gizliye
Yok bu zor günümde uzanan
Ne bir dost ne de bir arkadaş eli
Nerdesiniz diyorum?
İyi günümde uzanıp sırtımı sıvazalayan eller
Nerdesiniz diyorum?
İyi günümde yüzüme hep gülen gözler
Düşündükçe içimdeki nefret büyüyor
Haykırmak istiyorum neden bu haksızlık diye
Yalanmış diyorum arkadaşlar
Yalanmış diyorum dostlar
Yalanmış herşey
Düşündükçe içimdeki nefret büyüyor
Haykırmak istiyorum neden bu haksızlık diye

Ecir Uğur Küçüksille

Dostlar

İyi gününde severler
Sana hep dostum derler
Seni hiç terketmezler
Aman inanma arkadaş hepsi yalan.

Gün gelip de başın düşünce dara
Hepsi beraber senle düşer dara
Ne bir selam gelir ne de merhaba
Böyle dostlar düşman başına.

Elin ayağın tutuyorken sen
İyi seç dostunu acele etmeden
Gün gelir fayda gelmez en yakın bildiklerinden
Aman acele etme arkadaş
Dostunu iyi seç sen.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Eğitim Sistemimiz

Yıllardır kalmadı eğitimde
Ne düzen ne kalite
Siyasetin elinde oyuncak oldu
Değişti sistem her yeni iktidar gediğinde.

Ezberlemek öğrenmekle eşdeğer,
Beş şıkka bağlı başarıda kriter.
Bir soruyla değişir yapılacak meslekler,
Böyle olunca öğrencide muhakeme ne gezer?

Kalmadi artık öğretene saygı
Öğretende de para en büyük kaygı
Öğretenin de öğrenenin de beklentileri farklı
Yarınlarımız Allah’a kaldı.

Herkes üniveristeye yönlendiriliyor,
Hiç kimse meslek öğrenmiyor,
Oysa atalarınız bize
Ağaç yaşkan eğilir diyor.

Herkes olmak ister doktor, mühendis, öğretmen
Bu ülkenin ihtiyacı var insana her meslekten.
Biz eğitime bir düzen sağlamazsak hemen,
Daha çok bahsederiz
Muhasır medeniyetler seviyesine yükselmekten.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Yine Akşam Oldu

Yine akşam oldu,
Sensiz gecelerde yapayalnızım.
Hatıralar gözümün önünde,
Bitmeyen sevdanla baş başayım.

Sensiz geceler uzun,
Sensiz geceler kör sevgilim.
Bitmeyen sevdan bağrımda,
Sönmeyen bir kor sevgilim.

Bir gece ansızın çıkıp geliver yanıma
Her şeyi atıp bir yana.
Bitmesin bu sevgimiz,
Sen ve ben var oldukça bu dünyada.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

An Olur

An olur sevdiğim geliverirsin aklıma,

Bırakırım her şeyi yaşarım seni doyasıya.

Gözlerinin rengi,
Saçlarının ahengi,

İçimdeki o büyük sevgi,
Alır götürür beni başka diyarlara.

Yok o diyarlarda başka kimseler,

Bir sen varsın bir ben

Bir de kalbimizi saran büyük sevgiyle beraber.


Bitsin istemem bu diyarlarda gezintim,

Hep senle beraber olmak isterim,

Ama bu tatlı hayallerden,

Sırtıma dokunan bir elle uyanıveririm.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

İnsanlık

Boylu boyunca uzanmış yatıyor yerde,

Ne fer kalmış ne de bir ümit gözlerinde,

Eli ayağı tutmaz olmuş halsizlikten,

Son günlerini yaşıyor bu alemde.

Bir gayret anlatmaya başladı bana derdini,

Bitirdiler dedi bu dünyada beni.

Hiç gönüllerinden geçirmediler,

Yıllardır hiç anmadılar ismimi.

Ama hep bir umutla bekledim,

Gün gelir hatırlarlar da dönerim diye hayata belki.

Acıyorum dedi, benden sonra kalanlara geride.

Her gün elem, her gün keder, her gün çile.

Bir tek ben vardım onları farklı kılan şu alemde,

Merak ediyorum, beni de kaybedince ne kalacak ellerinde.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Yatağa Bağlanmak

Hayatın en zor anı yatağa bağlanmak,

Yaşamla ölüm arasında durmadan mekik dokumak,

Ne büyük acıdır bu ne büyük ızdırap,

Ağzı olup dili olmamak.

O zaman gözlerin bomboş bakar etrafa,

Sözler anlam ifade etmez kulağında,

Beynin hükmetmez artık vücuduna,

Ne büyük acıdır bu ne büyük ızdırap,

Hayatın en zor anı yatağa bağlanmak.

Allahım çok yaş verme sevdiğin kullarına,

Dert verip derman aratma bu dünyada,

Muhtaç etme dosta düşmana,

Elim ayağım tutuyorken veda edeyim bu dünyaya.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Bir Şehit Anası Tanıdım

Bir ana tanıdım yüreği buruk

Bir köşeye çekilmiş gizli gizli ağlıyordu

Belki dışarıya belli etmek istemiyordu

Ama yüz hatlarından anlaşılıyor

İçinde acı ağıtlar yakıyordu.

Usulca yanına sokuldum

Ana dedim, ben de senin oğlun sayılırım anlat derdini

“Oğlum” dedi evlat, “Oğlum” öldü şehit oldu

Bu kelimelerle sanki içimden bir şeyler koptu boğazıma düğümlendi

Ana dedim, çok üzüldüm anlıyorum derdini

Ama yıpratma bu kadar derdini

Anlamazsın dedi evlat, sen bilemezsin ana yüreğini.

Sonra o üzüntüden halsiz düşmüş elleriyle işaret etti.

İşaret ettiği yerde sevimli küçük bir çocuk oynuyordu

Ağlamaktan titreyen sesiyle o dedi, o çocuk oğlumun

Söyle ben ağlamayayım da kimler ağlasın.

Ama yaşadığı bu büyük acıya rağmen

Bir Türk Anası asaletiyle diyordu “VATAN SAĞOLSUN”.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Gelecek Yakında Gelecek :)