Ne ilk ne de son hançer bu sırtımdaki,
Her birinin acısı kalbimde hala.
Ölünceye kadar unutamam ki!
Hep güvenmiştim haince saplayanlara.

Çok yardım görmedim çocukluğumda,
Her gün duam oldu yardım edebilmek insanlara.
Hayır demekten kaçtım, görev edindim,
Yardım ettim elimden geldiğince onlara.

Karşılık beklemedim kimseden,
Bir selam, bir de hal hatır sormaktan başka.
Ama yoruldum artık üzülmekten,
Tahammülüm kalmadı kullanılıp atılmaya!

Bilmem kaç günüm kaldı şu kısa ömürde,
İstemem süslü sözler, sahte gülüşler de!
Ben yerine getirdim görevimi yeterince,
Menfaati olmayanlar çalsın kapımı sadece!

Ecir Uğur Küçüksille