Yanlışa yanlış diyemedikçe,
Kendimiz düşünemedikçe,
Olayları irdelemedikçe,
Bir yere varamayız.

Makamlar liyakat görmedikçe,
Siyaset iliklerimize işledikçe,
Vatan dendiğinde,
Yüreğimiz titremedikçe,
Bir yere varamayız.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Ne ara bu kadar zalim olduk,
Ne ara kutuplaştık bu kadar.
Ne ara unuttuk insan olduğumuzu,
Siyasete battık ayaklarımıza kadar.

Yazık nereden nereye geldik,
Düşmanlar bize gülerek bakar.
Acılar bile birleştiremez oldu bizi,
Verilen her mesaj siyaset kokar.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Yüzüme gülüp, arkamdan konuşanlar,
Yanımda görünüp, kuyumu kazanlar,
İyi niyetimi kötüye kullananlar,
Olmasınlar son günümde yanımda.

İyilik yapıp, kötülük gördüklerim,
Sevgi ekip, acı biçtiklerim,
Menfaat için çevremde gördüklerim,
Olmasınlar son günümde yanımda.

Olmasınlar ki, sızlamasın ruhum o gün,
Olmasınlar ki, sadece iyilik konuşulsun o gün,
Olmasınlar ki, sadece gülen yüzler göreyim o gün,
Olmasınlar olmasınlar!
Huzur içinde sonsuzluğa yürüyeyim o gün.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Yoruldum dedim,
Kimden dedi.
İnsanlardan dedim,
Neden dedi.
Zamanın adamı olmalarından dedim.
Ne yapsınlar dedi,
Onurlarıyla yaşasınlar dedim.
Sustu ve gitti.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Karşılıksız sevmeyi öğrendi gönül,
Ümidi de, hicranını da tattı gönül,
Hayatına her gün yeni bir acı kattı da gönül,
Henüz gerçek sevgiyi bulamadı gönül.

Ecir Uğur Küçüksille

Çürüdü insani ilişkiler,
Her yanda sahte gülüşler.
5 dakika önce sıktığın eller,
5 dakika sonra neler söyler neler.

Karar veremezsin kime güveneceğine,
Düşünürsün, kimin söylediği doğru diye.
Sonunda dayanamaz çekilirsin bir köşeye,
Ve izlemeye başlarsın etrafında olanları,
Acı bir gülümsemeyle.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

İki kişi olunca şirket kuran,
Üç kişi olunca ülkeyi kurtaran,
Her konuda fikri olan,
Bir toplum olduk biz.

Okumaktan kaçan,
Düşünmekten korkan,
Kendi yerine karar verecek birilerini arayan,
Bir toplum olduk biz.

Birbirine tahammülü olmayan,
Fikrinde sabit olan,
Yanlışı hep karşıda arayan,
Bir toplum olduk biz.

Teknoloji üretmeyen,
Çalışanı desteklemeyen,
Sadece bina diken,
Bir toplum olduk biz.

Değişir miyiz diye soruyorum da kendime?
Heyecanlanıyorum ya olursa diye.
Sonra dönünce gerçeklere,
Kandırma kendini diyorum, her seferinde.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Her gün fidanlar geliyor musalla taşlarına,
Üzerlerinde ay yıldızlı al bayraklarıyla.
Etrafında feryad eden ana babalar,
Ve olanlara anlam veremeyen yetim yavrular.

Elbet hesabını verecek bu yavruları yetim bırakanlar,
Bu vatanın bütünlüğüne göz koyanlar.
Yeterki biz dik duralım, unutmayalım!
Aklımızda yer etsin bugün yaşananlar.

Unutmayalım! Yiğitlerin bize emanet ettiklerini,
Elimizden geldiğince yardımcı olalım.
Unutmayalım! Bu vatan için can verenleri,
Arkasında kalanları el üstünde tutalım,
Bu vatanı daha yükseklere taşıyalım.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE

Neyin kavgası bu böyle?
Neyin peşinde bu insanlar?
Hırstan gözleri kapanmış gerçeğe,
Hep ben, hep ben derdinde!

Ne zaman vicdansız olduk bu kadar ?
Neyin esiri olduk dünyada?
Bizi bu dünyada tek farklı kılan,
Ne zaman yüz çevirdik insanlığa?

Nerede ve ne zaman olduğu önemli değil ama,
Satmışız insanlığımızı paraya pula.
Ve kapatıp gözlerimizi yaşıyoruz,
Ucu bize dokunmadıkça.

Ecir Uğur KÜÇÜKSİLLE