Ne insanlar var şu dünyada,
Sanırsın dünyayı onlar kurtarmış!
İçindeki kötülük vurmuş suratlarına,
Yüzlerinde nur kalmamış!
Girdiklerinde bir ortama,
Sessizlik hakim olur insanlara!
Gözler kaçar hep başka tarafa,
Gitmesi için başlanır içten dualara!
Keşke olmasalar hiç toplumda,
Yaşasalar kendileri gibilerle bir arada!
Ve bu tip insanlar için,
Kimse harcamasa enerjisini boşa!
Ecir Uğur Küçüksille
Hocayı tanımam ama,
Kesin kötü biri.
Dersi bilmiyorum ama,
Anlamayacağım gibi.
Derse hiç gitmedim ama,
Sıkıcı gibi.
Sınava çalışmadım ama,
Kalırım gibi.
Ailem gelsin,
Halimi görsün,
Ben susacağım, arkadaşlarım konuşsun,
Kim daha ön yargılı, kim daha tembel
Bırakır o beni, bırakır o beni.
Ecir Uğur Küçüksille
Vatan millet deyip her işe atılırız,
Ne iş olsa yapar diye damgalanırız!
Kırılırız, yıpranırız,
Ama, yılmayız biz enayiler!
Nerede bir angarya iş olsa hatırlanırız!
Hemen telefonla aranırız,
Yutkunur ağzımızı açamayız!
Hep eziliriz, biz enayiler!
Bir gün yeter der! Sesimizi çıkarırız,
O anda saygısız diye yaftalanırız!
Bir girdap içinde yuvarlanırız,
Kaybolur gideriz, biz enayiler!
Ecir Uğur Küçüksille
Bir bireyin vizyonu, idol olarak aldığı kişi kadar daralır veya genişler.
Ecir Uğur Küçüksille
Bu ülke,
Dürüstlükten ödün vermeyenler,
Vatan için çaba sarfedenler,
Adaleti şiar edinenler,
Sayesinde yükselecektir.
Ümit besleme bunlardan başkasına,
Aldanma hayal satanlara,
Kulak kabartma süslü laflara,
Lüksümüz yok geç kalmaya.
Ecir Uğur Küçüksille
Varlık içinde yokluk yaşayanlar,
Yok kelimesi diline pelesenk olanlar.
Bir gün göçeceksiniz bu dünyadan,
Ve arkanızdan hiç iyi konuşmayacaklar!
Ne kendinize faydanız var!
Ne de ihtiyacı olan bir garibe!
Eliniz hiç cebinize gitmez,
Kar sayarsınız bir bardak çayı bile!
Bilmem, kime saklıyorsunuz varlığınızı?
Gelininize mi, damadınıza mı?
Yoksa sizinle mi gelecek öbür tarafa!
Gerçekten kefenin cebi var mı!
Ecir Uğur Küçüksille
Hiç kimse göründüğü gibi değil,
Aldanma, sahte tebessüm ve samimiyete.
Hiç kimsenin özüyle sözü bir değil,
Aldanma, söylenen süslü kelimelere.
Herkes adeta bukalemun olmuş,
Uyum sağlıyor hemen bulunduğu yere.
Mert insan bulmak hayal olmuş,
Dünya döndü adeta bir çöplüğe.
Ecir Uğur Küçüksille
Özünde var insanoğlunun,
Hep en önde olmak.
Dile getirmese de ister,
Dikkatleri üstünde toplamak.
Bu uğurda harcar,
Zaman, para ve bir ömür!
Çok kalpler kırar,
Yaptıklarını normal görür!
Hep söylenir de,
“Aman gözüm yok, istemem” sözü.
Bir kıvılcım da olsa vardır derinlerde,
Bekler alevleneceği günü!
Ecir Uğur Küçüksille
Yaşlanıyorum galiba,
Gönlüm razı gelmiyor haksızlığa.
Neyse pat diye söylüyorum,
Hakim olamıyorum duygularıma.
Sevmiyor insanlar,
Kaçıyorlar duyunca doğruları!
Yalanlarla yaşıyorlar,
İstemiyorlar düzen bozanı!
Ne ben değişirim,
Ne de insanlar bundan sonra.
Yavaş yavaş alışmalıyım,
Yalnız ve doğrularla yaşamaya.
Ecir Uğur Küçüksille
Doluya koyuyorum almıyor,
Boşa koyuyorum dolmuyor,
Yarınları düşündükçe,
Geceleri gözlerime uyku girmiyor.
Bu da olmaz dediğim her şey,
Bir bir gerçekleşiyor!
Eskiden şaşırdığım her şey,
Artık normal geliyor!
Yanlış yapanlar ödüllendiriliyor!
Çalışmadan kazanmak özendiriliyor!
Toplum bunları tepkisiz izliyor!
Ve bir nesil bu normalle yetişiyor!
Terazi hep güçlüden yana!
Garibanın başı hep darda.
İnsanlar artık arıyor,
Çareyi sağda solda!
Hadi biz geldik gidiyoruz,
Çocuklarımızın geleceğini düşünüyorum.
Böyle bozuk bir düzen,
Nasıl düzelir düşünüp, kahroluyorum.
Ecir Uğur Küçüksille